رباب یک ساز زهی شبیه به عود است که در افغانستان، پاکستان، تاجیکستان، هندوستان و ایران نواخته می‌شود اما منشا آن در افغانستان است. این ساز در مناطق روستایی این کشور به وفور دیده می‌شود. در واقع رباب ساز قوم پشتون در افغانستان بوده و بعد در تمامی این کشور رواج پیدا کرده و بعد به دیگر کشورهای اطراف رسیده است. در قرن نوزدهم، افغان‌های ساکن در ناحیه روخیلکند در شمال هندوستان، به ویژه در شهر رامپور این ساز را زیاد می‌نواختند. اما در بعضی کتاب‌های تاریخ موسیقی گفته شده که رباب از افغانستان به ایران و از کشورمان به هندوستان رفته است. منشا رباب به خانواده‌‌ای از سازهای باستانی بازمی‌گردد که سازهایی مانند رباب هندی، تار ایرانی، دانین تبتی، رباب پامیر و تونگنا نپالی در آن قرار دارند. ساز ربابی که در ایران و پاکستان وجود دارد از نظر ظاهری کمی با رباب افغانستان متفاوت است. رباب با آواهای مختلفی مانند Rabab، Rubab و روباب هم شهرت دارد. این ساز در ایران در مناطق سیستان و بلوچستان با نام، رواده، هم شهرت دارد. در متون کهن نام ، پندورا پرزاروم، هم برای رباب ایرانی استفاده شده است. این ساز در شعرهای شعرای بزرگ ایرانی مانند حافظ، سعدی، نظامی و مولانا زیاد دیده می‌شود.
اگر میخواهید اطلاعات بیشتری از این ساز اصیل به دست بیاورید ، مقاله ای که به تفصیل به معرفی این ساز پرداخته را مطالعه فرمائید.
© کلیه حقوق این وب‌سایت محفوظ و متعلق به Sorud است.
آیا قبلا ثبت نام کرده اید ؟?
آیا هنوز ثبت نام نکرده اید ؟?
