حسین علیزاده (متولد ۱۳۳۰، تهران) فارغالتحصیل دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و از شاگردان برجستهی اساتیدی چون علیاکبر شهنازی، نورعلی برومند و عبدالله دوامی است. او پیونددهندهی سنت صلب قاجاری به زبان نوگرای قرن پانزدهم هجری است. علیزاده برخلاف بسیاری از همعصران خود، در دایرهی تکرار ردیف باقی نماند و از آن به عنوان ابزاری برای خلق فرمهای نو استفاده کرد.